Schiedamse 'tattookillers' Cor en Brian P. blijven zwijgen over moord Onno Kuut

Op de eerste dag van het hoger beroep in de roemruchte moordzaak zijn maar twee van de vier verdachten aanwezig. Dat zijn de broers P.. De twee andere 'tattookillers' verschijnen vrijdag pas in extra beveiligde zaal van de rechtbank in Rotterdam.

Het duo P. zit er ontspannen bij. Vooral Cor - baardje, kaal hoofd, grote zwarte bril - kijkt veel om zich heen en zoekt oogcontact met 'supporters' die het proces bijwonen. Hij schenkt hen een grote glimlach. En soms een kushandje.

Bewijs te mager

De mannen hebben er allebei een reis vanuit de gevangenis op zitten. Ze zijn gedetineerd voor andere zaken dan de moord op Kuut. Cor zit vast voor de handel in wapens en drugs, Brian voor afpersing.

In 2020 werden ze vrijgesproken voor de dood van Kuut. De rechtbank vond het aangedragen bewijs te mager. Maar het Openbaar Ministerie, dat levenslange celstraffen had geëist, nam daar geen genoegen mee en ging in hoger beroep.

Moordcommando

Het lichaam van Onno Kuut werd in maart 2009 gevonden in een ondiep graf in de duinen van Hoek van Holland. De 30-jarige inwoner van Enschede bleek te zijn gemarteld en had een doorgesneden keel. Op zijn rug stonden opvallende tatoeages. Chinese letters, die 'Wees Daadkrachtig' betekenen.

Politieonderzoek leidde naar vier mannen met hetzelfde 'logo' op de rug. Een bende die zou opereren als het moordcommando van de onderwereld en in de media al snel 'de tattookillers' ging heten. Onder hen: Cor en Brian P..

Kuut zou zijn omgebracht in een huis in Leerdam en daarna zijn gedumpt in Hoek van Holland. Waarom hij dood moest, is nooit opgehelderd. Ook zijn geen DNA-sporen van de verdachten aangetroffen en werd het betrokken mes niet teruggevonden. Gehuurde auto's bleken wel steeds op plekken te zijn geweest die cruciaal waren in het door de politie ontvouwde moordscenario.

Laffe daad

De broers hebben altijd ontkend dat ze iets met de dood van Kuut te maken hebben en beriepen zich tijdens de rechtszaak, in 2019, veelal op hun zwijgrecht. Deze dinsdag doen ze niet veel anders: ze laten alle vragen onbeantwoord.

Cor: "Het is een groot dossier en ik ken het uit mijn hoofd. Maar ik wil niks zeggen." Brian: "Op advies van mijn advocaat beroep ik mij vandaag geheel op mijn zwijgrecht."

Cor wil wel iets kwijt over de gruwelijke manier waarop Kuut is omgekomen. Hij noemt het een 'laffe daad' en vindt dat iemand er verantwoordelijkheid voor moet nemen. "Wie is het dan geweest?", vraagt een van de raadsheren (rechter in hoger beroep) zich af. "Het is fijn als u man en paard wilt noemen." Cor: "Nee, ik wil geen mannen en paarden noemen."

Piratenpasta

Tussen de eerdere vrijspraak van de vier tattookillers en dit hoger beroep heeft het Openbaar Ministerie (OM) meer bewijs tegen de verdachten verzameld. Het gaat onder meer om onderschept berichtenverkeer van SKY ECC, een aanbieder van beveiligde smartphones, waarmee criminelen zich een tijd lang onbespied waanden. Totdat de dienst in 2021 door de opsporingsdiensten werd gekraakt.

Cor P. | Foto: archief/politie

Een van de berichten die opdook was een chat tussen 'Je Suis' (volgens het OM Brian P. ) en iemand die zich Piratenpasta noemde. "Hij heeft aan een vriendin bekend dat hij het gedaan heeft", zou Brian over zijn broer hebben getikt. "Die hele eis van levenslang is gekomen doordat hij teveel heeft gezegd tegen teveel mensen."

In een ander bericht meldt Je Suis: "Mijn broertje is gek geworden. Hij neemt mensen mee en martelt ze. Hij ript al mijn contacten."

Gevonden in prullenbak

Vanaf de publieke tribune hoort de zus van Onno Kuut de gang van zaken aan. Samen met andere nabestaanden is ze deze dag naar Rotterdam gekomen. De zus wil gebruik maken van haar spreekrecht. Daarbij richt ze zich niet tot de verdachten, maar tot het Gerechtshof. Ze neemt een slokje water voordat ze begint en zegt dat ze het 'heel spannend' vindt.

Ze memoreert dat Onno geadopteerd was en dat hij als baby werd gevonden in een prullenbak, ergens in een steegje in Zuid-Korea. Tussen haar en Onno was het zeker niet altijd koek en ei. "Wij hadden geen sprookjesachtige broer-zusrelatie. We waren niet onafscheidelijk. Ik vond hem juist vaak vervelend en lastig."

De zus zegt dat ze Onno, van wie bekend is dat hij steeds verder verstrikt raakte in de onderwereld, eigenlijk pas na zijn dood goed heeft leren kennen. Door de gesprekken die ze met vrienden van hem voerde en door een reis naar Zuid-Korea.

Ze las over adoptie, hechting en trauma. "Langzaam vielen er puzzelstukjes op hun plek over zijn gedrag. Ik begon te zien dat gedrag niet zomaar uit de lucht komt vallen. Dat achter boosheid vaak pijn zit. Dat achter agressie soms verdriet schuilgaat. ( ) Langzaam maakte mijn oordeel plaats voor begrip. En begrip maakte uiteindelijk plaats voor iets wat ik nooit verwacht had: liefde."

'Kijk op broer veranderd'

Ze verwijst naar de leegte die Onno heeft achtergelaten en de zeventien jaar die de nabestaanden hebben doorstaan zonder antwoord op de vele vragen die ze hebben. "Voor mij gaat deze zaak over menselijkheid. Over het besef dat achter ieder mens een verhaal zit. Dat besef heeft mijn kijk op mijn broer veranderd. Maar eerlijk gezegd heeft het ook mijn kijk op andere mensen veranderd. Ook op de verdachten die vandaag in deze zaak centraal staan. Ik ken hun levens niet. Ik ken hun verhalen niet. Ik weet niet welke weg zij hebben afgelegd. Maar wat ik inmiddels wel weet, is dat niemand wordt geboren met de bedoeling om te moorden."

Reactie van Brian P.: "Ik kan niet wachten tot deze zaak klaar is. Hij hangt sinds 2012 boven mijn hoofd. En voor de nabestaanden is het nog veel zwaarder. Ik vind het moedig dat ze hier zijn."

Het hoger beroep in de moordzaak gaat vrijdag verder.

Dit is een artikel van onze mediapartner Rijnmond.