Trompetters en tamboers moeten gedwongen vertrekken uit clubgebouw: 'Het doet pijn'

"Nog een keer verhuizen zagen we niet meer zitten. We hadden een vaste locatie nodig. We hebben bijna zestig mogelijkheden bij de gemeente aangedragen, maar overal kregen we nee te horen”, vertelt voorzitter Johan van Alphen. De voorzitter vertelt dat ze acht à negen keer zijn verhuisd.

Opruimen en afvoeren

Het pand aan de Eduard van Beinumlaan moet in augustus leeg zijn, omdat het teruggaat naar de scholen. Volgens de voorzitter is de verwachting dat het pand verbouwd of gesloopt wordt. Daarom zijn de leden druk bezig met het opruimen en afvoeren van de spullen.

Voor de leden is het afscheid zichtbaar en voelbaar. Daniël Kermers laadt de bus vol met spullen die naar de kringloop gaan. Hij ziet het clubgebouw langzaam leeg raken. "Ik heb hier drie jaar gezeten. Het doet pijn dat ik dit moet loslaten."

Daniël Kermers laadt de bus vol | Foto: Twee

Ook Nico Dijke neemt afscheid van een plek waar veel herinneringen liggen. In de ruimte waar iedere maandag muziekles werd gegeven, laat hij horen hoe hij ooit begon met trompet spelen. "Je begint eigenlijk met de bovenste regel, de C-toonladder."

Hoewel Juliana probeert zoveel mogelijk leden onder te brengen bij andere muziekverenigingen, is dat voor Nico geen optie. "Ik heb altijd gezegd: er is maar één band, en dat is de Juliana-band."

'Je wordt als normaal ontvangen'

Volgens Nico zat de kracht van de vereniging vooral in de onderlinge sfeer. "Welke beperking je ook hebt, je wordt hier gewoon als normaal ontvangen." Voor Daniël waren vooral de gezelligheid en de optredens de mooiste momenten. "Ik vind het jammer dat het zo abrupt ten einde is gekomen."

Op 29 november speelt Juliana voor het laatst. De vereniging treedt dan nog één keer op als pietenband. Voor voorzitter Johan van Alphen wordt dat een emotioneel moment. "Als alles achter de rug is, zal ik daar best een traantje om laten. Ook ik doe dit al 35 jaar."