Familie rouwt om doodgeschoten Tico (19) in Schiedam: 'Het voelt heel zwaar'

“Het besef is er nog niet. We hebben hem ook nog helemaal niet gezien”, zegt de oudste dochter Franjeska (27). Ze helpt haar moeder Gwendelien met vertellen, omdat die zich in het Papiaments makkelijker kan uitdrukken dan in het Nederlands.

Telefoontjes, sirenes, rennen

Vrienden van Tico bellen de familie kort na de schoten. “Iedereen probeerde te bellen. We kregen een hele hoop telefoontjes”, vertelt broer Ronald. Gwendelien rent met haar dochter Rowena naar het Weverpad. Naar het Weverpad is normaal een half uur wandelen. Ze rent het hele stuk. "Ik heb gerénd!" De straat is afgezet met politielinten.

“Ik liep naar een agent en zei dat ik via via had gehoord dat het mijn zoon was.” Ze moet zijn naam noemen. Dan zegt de agent: “Mevrouw, gecondoleerd.” Dan breekt ze. “Ik begin te huilen en ik val.”

Vader Ronald (59) is onderweg met familie naar huis als zijn jongste dochter Rowena belt. Eerst dat er iets aan de hand is. En een tweede telefoontje volgt. Ook nicht Vanka (34) zit in de auto. "Het tweede telefoontje was de bevestiging dat Tico er niet meer is. Maar meer wisten we toen niet."

De kleine Tico met zusje Rowena © Privéfoto

Jongste zoon in gezin van vijf

Tico was de jongste zoon in een gezin met vijf kinderen. “Familie is alles voor hem. Hij heeft onze moeder heel hoog staan”, zegt Franjeska. Ook die zaterdagavond zou de familie samenkomen. Eerst moest Tico nog de klus bij zijn vriend afmaken: een videodeurbel installeren.

“Hij was een lieve jongen, maakte grappen en deed boodschappen voor mij”, zegt Gwendelien. Franjeska noemt hem vrolijk en behulpzaam. “Je hoefde het maar één keer te vragen en hij zei: ‘Ik kom eraan.’” Hij had een opleiding afgerond en was op zoek naar werk. Ook had hij al vijf jaar een vriendinnetje. “Ze zijn elkaars eerste liefde”, vertelt halfbroer Diorn.

'Familie was alles voor hem. En onze moeder had hij heel hoog staan'.

Zwaar verlies

Tico was vaak bij zijn oma en bij familiebijeenkomsten. Dan werd er domino en Bon Ku Ne gespeeld, een Antilliaans spel dat op bingo lijkt. “Het voelt heel zwaar”, zegt nicht Vanka (34). “Tico was een leuke jongen, een familiemens. Bij oma was hij er ook altijd bij.”

De familie krijgt veel berichten en steunbetuigingen van vrienden van Tico. "Ze leven echt met ons mee. Hij was duidelijk ook geliefd bij vrienden."

Bloemen en kaarsen voor Tico aan het Weverpad | Foto: Twee

Pijnlijke geruchten

Als het gesprek over de berichtgeving rond de schietpartij gaat, stelt de familie ook vragen. “Uit welke bronnen halen jullie het?” Ze zijn gefrustreerd over verhalen en speculaties over Tico’s achtergrond. "Wij hebben net iemand verloren en media schrijven zulke nare dingen." Voor hen is het pijnlijk dat er al conclusies rondgaan terwijl zij zelf nog wachten op antwoorden.

“Wij hebben tijd nodig. Voor ons is dit een heel zwaar verlies. We hebben geen behoefte aan speculeren. Het gaat Tico niet terugbrengen”, zegt een familielid.

De familie vermoedt dat Tico mogelijk niet het doelwit was, maar wil geen conclusies trekken. Ook over de explosies en beschietingen die na de schietpartij in Schiedam en Vlaardingen volgden, willen ze niet speculeren. “We hopen dat ze niets met de schietpartij te maken hebben”, zegt Franjeska.

Tico (19) werd doodgeschoten in een voortuin aan het Weverpad in Schiedam © Privéfoto

Zus spreekt tijdens stille tocht

De stille tocht begint vrijdagavond om half zeven bij het huis van Tico aan de Jozef Oreliosingel en eindigt op het Weverpad. De spontane tocht van zondag trok ongeveer tweehonderd mensen.

De familie verwacht vrijdag meer deelnemers. Ook familie uit het buitenland komt over. Franjeska wil bij het Weverpad iets over haar broer vertellen. “Ik ga proberen iets te vertellen over mijn broertje.” Daar wordt ook een gebed voor Tico uitgesproken."

Dit is een artikel van onze mediapartner Rijnmond.